Met een vergunning voor de verleggingsregeling betaal je de invoer-btw niet bij de grens maar verwerk je hem in je btw-aangifte. Dat is een cashflowvoordeel en verder verandert er niets.
Wat het doet
Zonder de vergunning betaal je de invoer-btw bij de aangifte en vraag je hem later terug. Met de vergunning wordt het bedrag verlegd naar je eigen aangifte, waar je het aangeeft en in dezelfde aangifte terugvraagt. Er gaat geen geld heen en weer.
Wat het je oplevert
De invoer-btw hoeft niet voorgeschoten te worden. Bij een zending van tienduizend euro gaat dat over een bedrag van rond de tweeduizend euro dat je niet weken hoeft te missen.
Hoe je het regelt
Aanvragen bij de Belastingdienst. Je forwarder kan het ook via een fiscale vertegenwoordiging regelen als je zelf geen vergunning hebt; vraag hem wat hij daarvoor rekent.
De beslisregel
Vraag de vergunning aan voordat je eerste zending onderweg is, want het duurt even. Doe je het later, dan schiet je bij je eerste zending de btw voor, en dat is precies het moment waarop je geld in je voorraad zit.
Wanneer het niet kan
Bij DDP, want dan doet je leverancier de invoer en loopt de aangifte niet via jou. Dat is een van de redenen om die incoterm niet te boeken. Zie DAP en DDP: waarom je die niet boekt.
Wat het niet verandert
Je invoerrechten. Die blijven verschuldigd bij de aangifte, want die zijn wel een kostenpost. Zie Het invoerrechtenpercentage vinden.
Wat je erbij regelt
Dat je forwarder weet dat je de vergunning hebt en het nummer in de aangifte gebruikt. Anders wordt de btw alsnog bij de grens geheven.
Goed om te weten
Dit is een van de weinige dingen in dit hele traject die je één keer regelt en die daarna bij elke zending werkt. Zie De vaste kostenposten op een rij.
Waar je hier meer over leert
In de kennisbank, reeks Van productidee tot verkoop, onderdeel Forwarding. Daar legt onze forwardingpartner dit uit, met de wildcamera-zending als voorbeeld.