Dit valt buiten het productonderzoek. Twee dingen zijn wel nuttig om nu al te weten, omdat ze je productkeuze kunnen raken.

CE-markering is geen keurmerk dat iemand aan jou uitgeeft. Het is een verklaring die je zelf opstelt, waarmee je zegt dat je product voldoet aan de Europese richtlijnen die erop van toepassing zijn. Een leverancier maakt die verklaring niet voor jou; die levert de onderliggende documenten.

Er zijn er ongeveer 25 en de meeste zul je nooit zien. Voor een bol-verkoper komen deze het vaakst langs: de speelgoedrichtlijn, de laagspanningsrichtlijn, de EMC-richtlijn, de radiorichtlijn, de RoHS-richtlijn en de batterijverordening.

Meer dan je denkt. Elke specificatie die je toevoegt kan een richtlijn meebrengen. Voeg je aan een camera een app toe, dan valt hij onder de radiorichtlijn, en dat is een hele richtlijn extra om af te werken. Elektronica met een stekker, batterijen, en alles wat de huid raakt of ingenomen wordt maken het zwaarder.

Dat is een geldige reden om bij twee gelijkwaardige productideeën het eenvoudigere te kiezen.

Aantekeningen maken uit je labelgroepen. Zag je bij het onderscheiden dat een categorie vol staat met termen als medisch hulpmiddel of een toelatingsnummer, dan weet je dat er regelgeving bij komt kijken. Zie Welke labels echt onderscheidend zijn en welke niet.

In de kennisbank, reeks Van productidee tot verkoop, onderdeel Certificeringen. Daar staat het volledige traject van richtlijn tot conformiteitsverklaring: https://dashboard.marktmentor.nl/dashboard/kennisbank/tot-lancering/certificeringen