Niet alles past op elk product. Is het product te klein of laat de aard van het product het niet toe, dan mag de informatie op de verpakking en in de meegeleverde documenten.
Wanneer dat geldt
Als het door de grootte of de aard van het product niet mogelijk is. Denk aan een klein onderdeel, een product van zacht materiaal of een product waarop geen vlak stukje zit.
Wat er dan gebeurt
De informatie gaat naar de verpakking, en bij een deel van de richtlijnen ook naar een document in de doos. Dat is een uitzondering met een voorwaarde, en niet een keuze uit gemak.
De beslisregel
Kan het op het product, dan zet je het op het product. De uitzondering geldt als het niet kan, niet als het lelijk staat of extra werk is. En als je hem gebruikt, schrijf je in je dossier op waarom.
Waarom je dit niet ruim moet lezen
Omdat de verpakking wordt weggegooid en het product blijft. Dat is de reden dat de eis op het product ligt: het moet ook over twee jaar nog te herleiden zijn.
Wat er in elk geval op de verpakking hoort
De informatie die de consument voor de aankoop nodig heeft, en bij een batterij de markering over de inzameling. Zie De batterijverordening.
Wat je aan je leverancier doorgeeft
Per element waar het komt: op het product, op de verpakking, of in de handleiding. Dat is een tabelletje in je specificatielijst, en dat voorkomt dat alles op één plek belandt. Zie Waarom er informatie op je product moet staan.
Waar je dit controleert
Op het sample, voordat de serie draait. Zie Wat een sample wel en niet zegt uit de collectie over sourcing.
Waar de grens van zelf doen ligt
Beoordelen of het product te klein is, kun je zelf. Twijfel je bij een richtlijn of de uitzondering mag, dan lees je de richtlijn na of legt het voor, want dit is een van de punten waarop gecontroleerd wordt.
Waar je hier meer over leert
In de kennisbank, reeks Van productidee tot verkoop, onderdeel Certificeringen. Daar legt onze certificeringspartner dit uit, met de wildcamera als voorbeeld.