De cohortweergave heeft drie manieren om de lijnen te tekenen, en een instelling voor hoe ver de leeftijd-as loopt.
De drie weergaven
Lijn: de cumulatieve waarde per leeftijd. De standaard.
Aandeel (%): elk cohort als deel van het totaal per leeftijd.
Groei t.o.v. start (%): de verandering ten opzichte van het beginpunt.
Wanneer de aandeelweergave iets toevoegt
Bij absolute lijnen bepaalt de grootte van een cohort het beeld: een jaar waarin veel producten startten geeft een hoge lijn, ook als die producten per stuk niet meer haalden. In de aandeelweergave lees je de verdeling in plaats van de hoogte.
Waarvoor de groeiweergave is
Die zet elk cohort op zijn eigen beginpunt en laat de verandering vanaf daar zien. Daarmee vergelijk je het tempo van groepen die verschillend groot zijn begonnen.
De leeftijd-as
Bij Leeftijd-as bepaal je hoe ver de as loopt:
Volg langstlopende cohort: de as loopt zo ver als het oudste cohort reikt. Dan zie je de volledige geschiedenis, maar de jonge cohorten stoppen halverwege.
Volg kortstlopende cohort: de as stopt waar het jongste cohort stopt. Dan vergelijk je alle cohorten over dezelfde lengte.
Een vast aantal maanden: 3, 6, 12, 18 of 24.
Waarom die keuze uitmaakt
Wil je cohorten eerlijk vergelijken, dan is een vaste lengte of het kortstlopende cohort de juiste keuze. Dan kijk je bij elke groep naar hetzelfde stuk levensduur.
Op de langstlopende as lijkt het oudste cohort altijd het grootst, simpelweg omdat het langer heeft kunnen doorgroeien. Dat is geen prestatie maar tijd.
Goed om te weten
Voor de vraag hoe het starters in hun eerste maanden verging is een korte as het meest bruikbaar: op drie of zes maanden zie je precies de periode waarin je zelf zou beginnen, met alle cohorten naast elkaar.