Leveranciers stellen een minimum aan je order, de minimale bestelhoeveelheid. In de praktijk ligt die tussen de vijftig en driehonderd stuks, en eerder richting driehonderd dan richting vijftig.

Een leverancier stelt een productie op voor jouw order. Bij aanpassingen loopt dat op: wil je je eigen logo op het product of een aangepaste doos, dan wordt het minimum hoger. Hoe meer stuks je afneemt, hoe groter de kans dat zulke aanpassingen mogelijk zijn.

Voor een eerste order houden verkopers met ervaring vaak vijftig tot honderd stuks aan. Groot genoeg om binnen redelijke tijd data te hebben, klein genoeg om te overleven als het product niet loopt.

Reken met vijftig stuks als ondergrens en met honderd tot honderdtwintig als realistische testorder. Kom je in een prijsklasse onder die vijftig uit met je budget, dan is die klasse niet begaanbaar. Twintig stuks red je bij vrijwel geen leverancier.

Je wil klein beginnen om te testen, en tegelijk groot genoeg om niet uit voorraad te raken als het werkt. Die twee vragen het tegenovergestelde. In de eerste ronde weegt testen zwaarder, maar niet zo zwaar dat je met te weinig voorraad je positie kwijtraakt. Zie Hoeveel voorraad je in de eerste ronde aanhoudt.

Bij een product dat je zonder aanpassingen inkoopt, dus zonder eigen logo of eigen doos. Dan is het minimum vaak lager, omdat de leverancier het gewoon uit voorraad levert. Je levert er wel onderscheidend vermogen mee in.

Het aantal naast je budget en je voorraadbehoefte leggen. Waar die drie samenkomen, ligt je testorder. Zie Uitwerking: het scenario van 3.000 euro doorgerekend.

Dit getal komt uit gesprekken met verkopers en niet uit een prijslijst. Wat jouw leverancier vraagt, weet je pas in de sourcingfase, en die komt na dit onderzoek.

In de kennisbank, reeks Van productidee tot verkoop, onderdeel Marktonderzoek. Daar hoort dit bij de voorbereiding, met de volledige uitleg in beeld.

https://dashboard.marktmentor.nl/dashboard/kennisbank/tot-lancering/product-research