Bepaal je inkoopprijs als een bandbreedte en niet als één bedrag. Zoek je precies op 25 dollar, dan zoek je te smal.

Omdat je op bol meerdere varianten van een product kunt aanbieden, op verschillende prijspunten. En omdat de inkoopprijs in China voor hetzelfde product tussen leveranciers meer dan twintig procent kan verschillen, en dat verschil zit niet in willekeur maar in de componenten die ze gebruiken.

Bij een elektronisch product zit er een print in die tien dollar kan kosten of twintig. Gebruikt een leverancier de duurdere, dan is hij per stuk tien dollar duurder, en dat kan volledig gerechtvaardigd zijn. Een prijs zonder de componenten erbij zegt dus weinig. Zie De prijs: waarom de laagste verdacht is.

Werk met een onder- en een bovengrens die uit je winstberekening komen. Onder je ondergrens is het verdacht, boven je bovengrens haal je je marge niet. Alles daartussen is bespreekbaar, en dan gaat het gesprek over wat je voor die prijs krijgt.

Je marge. Uit je winstberekening weet je bij welke inkoopprijs je op 30 tot 40 procent uitkomt bij je verwachte verkoopprijs. Dat is je bovengrens, en die is hard. Zie Welke winstmarge je aanhoudt.

De marktrealiteit. Krijg je een prijs die de helft is van wat de anderen vragen, dan is dat geen buitenkans. Dan zit er iets anders in de doos, of de prijs klapt later omhoog.

Als een leverancier je overtuigt dat een duurdere component het waard is en je dat in je verkoopprijs kunt terugvragen. Reken dat dan door in de winstcalculator voordat je ja zegt, en niet in het gesprek.

Kom je in de onderhandeling met een bod dat ver onder je eigen bandbreedte ligt, dan neemt je leverancier je niet serieus. Zij verkopen dit product al en weten precies wat het kost. Zie Hoe hoog je inzet bij een nieuwe leverancier.

In de kennisbank, reeks Van productidee tot verkoop, onderdeel Sourcing. Daar legt onze sourcingpartner dit uit, met voorbeelden uit de praktijk.

https://dashboard.marktmentor.nl/dashboard/kennisbank/tot-lancering/sourcing