Een deadline die je zelf noemt, werkt tegen je. Hij zet druk op jou en niet op de leverancier.
Wat er gebeurt als je het toch doet
De prijs beweegt niet meer, want je hebt gezegd dat je niet kunt wachten. Zie Waarom je nooit je haast laat zien.
Haal je hem zelf niet, dan heb je een afspraak gebroken en niet hij.
Haalt hij hem niet, dan sta je voor de keuze om alsnog akkoord te gaan of van voren af aan te beginnen.
Wat je in plaats daarvan doet
Vragen naar zijn productietijd en die naast je planning leggen. Dan is het antwoord informatie in plaats van een eis, en beslis jij of het past. Zie De productietijd beoordelen.
De beslisregel
Noem geen datum voordat de order staat. Daarna leg je de productietijd wel vast, met het startmoment erbij, want dan is het een afspraak in een order en geen drukmiddel in een onderhandeling. Zie Alles in een e-mail laten bevestigen.
Waarom dit ook cultureel niet werkt
Omdat een harde termijn in dit contact als een ultimatum leest. Een leverancier die vindt dat hij onder druk wordt gezet, wordt niet sneller maar formeler. Zie Gezichtsverlies: wat je nooit doet.
Wanneer een datum wel op tafel hoort
Als er een echte externe grens is die je kunt onderbouwen: een seizoen, een beursdatum, een aflopende certificering. Dan noem je de reden en niet de druk, en vraag je of het past.
Wat je met je eigen planning doet
Ruimte inbouwen. Productietijd, transport en inklaring bij elkaar zijn een lange doorlooptijd, en die schuift altijd iets. Zie Waarom de doorlooptijd van je inkoop je planning bepaalt uit je productonderzoek.
Goed om te weten
Het omgekeerde geldt ook: een leverancier die jou een deadline stelt om te beslissen, gebruikt hetzelfde middel. Zie Deal of geen deal zeggen.
Waar je hier meer over leert
In de kennisbank, reeks Van productidee tot verkoop, onderdeel Sourcing. Daar legt onze sourcingpartner dit uit, met voorbeelden uit de praktijk.